Eind 19e eeuw was de gemeente Schoten een
agrarisch gebied van ruim 600 hectare met een inwoneraantal van slechts 650 mensen.
Weilanden met vee en boerderijen bepaalden
het gezicht, de grondsamenstelling maakte het
niet geschikt voor akkerbouw.
De gemeente Schoten was in 1798 ontstaan door het samengaan van 7 aan elkaar grenzende
rechtsgebieden, heerlijkheden genoemd vanuit Haarlem gezien Zuid-
Rijksstraatweg. De toenmalige inwoners
gebruikten de naam Oud Schoten als ze het
oorspronkelijke dorp bedoelden.
Buurgemeente Haarlem was in dezelfde periode
een handelsstad aan de rivier het Spaarne, met
volop bedrijvigheid in vele fabriekjes en
ondernemingen. Met de toenemende
industrialisatie eind 19e eeuw kwamen er vele
fabrieken in de stad bij die al snel veel hinder en
stankoverlast veroorzaakten bij de inwoners.
En ook daar kwamen er steeds meer van door
de grote vraag naar arbeiders. Na de bouw van
arbeiderswoningen in de Leidsebuurt, de
Amsterdamse buurt en het Rozenprieel was de
stad letterlijk uitgegroeid binnen haar grenzen
en werd er over de grenzen naar uitbreiding
gezocht. Met goede bouwgrond in overvloed
werd de gemeente Schoten spoedig de plaats
waar de groei van Haarlem kon voortgaan.
Uiteindelijk leidde dit in 1927 tot annexatie
van Schoten door de gemeente Haarlem en
kwam er na 129 jaar een eind aan de
zelfstandigheid van de gemeente Schoten.
Stichting Historisch Schoten houdt zich bezig
met de geschiedenis van de voormalige
gemeente Schoten,nu Haarlem-
historische kennis en verhalen te vergaren en te archiveren. En door de gemeente Haarlem
aan te sporen de laatste resterende monumenten van Schoten voor verval te behoeden.
